Szczęśliwi, którzy nie sterani Po burzach dotrą do przystani; Szczęśliwszy, kto ich nie zna wcale Lub kto rozłąką miłość studzi, Obmową - gniew, kto nie zna mąk Zazdrości, kogo w miarę nudzi I żona, i przyjaciół krąg, Kto ustrzegł dziadów swych kapitał - Przewrotnych kart o zysk nie pytał.
