Jacek Kuroń cytaty lewicowe

dodaj autora do ulubionych w menu strony
• Zobacz wszystkie cytaty lewicowe
Zobacz wszystkie cytaty Jacka Kuronia
• Jacek Kuroń a inne osoby: cytaty o Jacku Kuroniu
• Narodowość: Polska
• Data urodzenia: sobota, 3 marca 1934
• Data śmierci: czwartek, 17 czerwca 2004
• Profesje: Naukowiec, Polityk, historyk

Informacje / skrót życiorysu

Żył w latach 1934 - 2004. Jeden z przywódców "nielegalnej" opozycji z czasów PRL-u. Historyk, działacz ZHP, współzałożyciel KOR (Komitetu Obrony Robotników). Był dwukrotnie ministrem pracy i polityki społecznej już w III RP.

Wybierz cytaty Jacka Kuronia według kategorii

Kryzysy finansowe krążą po świecie (...) W świecie pieniądza wciąż niby obowiązują mechanizmy rynkowe – dokąd jednak zmierza ta wielka fala spekulacji? (...) Majątek dzisiejszych miliarderów odpowiada PKB krajów zamieszkałych przez połowę ludzkości. Czy naprawdę o to nam chodzi?

Źródło: Działanie. Jeśli nie panujemy nad swoim życiem, ono panuje nad nami, Wyd. Dolnośląskie, Wrocław 2002.

strona cytatu
 dodaj ten cytat do ulubionych
Kategorie: polityczne, lewicowe, o ekonomii, o pieniądzach

Nasz „skok w kapitalizm” tak jak go przeprowadzono był pierwszym wielkim oszustwem.(...) zamknięcie się Balcerowicza w resortowej wieży z kości słoniowej spowodowało, że Balcerowicz nie był w stanie reagować na zwrotne sygnały, które gospodarka wysłała swoim reformatorom. Z czasem miało się na przykład okazać, że doktrynalna obrona powszechnie znienawidzonego popiwku trwała dużo dłużej niż było to konieczne.

Źródło: Siedmiolatka czyli kto ukradł Polskę? s. 76.

strona cytatu
 dodaj ten cytat do ulubionych
cytat o Leszku Balcerowiczu, zobacz cytaty o Leszku Balcerowiczu
Kategorie: polityczne, lewicowe, o ekonomii

Nie może być mowy o kompromisie społecznym bez zorganizowanej, silnej reprezentacji pracowniczej  –  a bez kompromisu społecznego nie ma szans na stabilny rozwój gospodarczy.

Nowy kompromis społeczny musi obejmować systematyczne skracanie tygodnia roboczego, by uniknąć eksplozji bezrobocia. Trzeba wprowadzić płatne godziny nauki pracowniczej. Jej program musi w coraz większym stopniu obejmować animację kultury. Mam na myśli różnorodne działania w sferze słowa, gestu, ruchu. Słowem – teatr, obrazy, filmy tworzone przez ludzi, których aktywność w sferze kultury sprowadzała się dotychczas do biernej konsumpcji.

Robotnicy wielkoprzemysłowi, którzy uważali się za główną siłę „S”, byli na ogół dumni ze swoich zakładów, praca w nich była źródłem przywilejów i prestiżu. Teraz dowiadywali się, że te zakłady są kulą u nogi gospodarki i na dodatek nie mają do nich żadnego prawa.

Tylko w ramach ładu społeczno-ekonomicznego – zwanego „socjalizmem skandynawskim”, niemiecką „społeczną gospodarką rynkową” czy z amerykańska „państwem dobrobytu” – możliwa była niezwykła efektywność pracy uznawana u nas za kapitalistyczną. Beneficjentami tego ładu byli wszyscy jego uczestnicy – i tylko w tak zarysowanej całości mógł on funkcjonować.

Wiele wskazuje, że jeszcze przez 10  –  15 lat większość ludzi żyć będzie w warunkach zdziczałego kapitalizmu. Trzeba go naprzód oswoić, bo sam postęp technologiczny go nie zlikwiduje. Na pewno należy powołać reprezentację pracowniczą, by choć trochę zrównoważyć siły kapitalistów (...).

Wolności związkowe są istotną częścią praw człowieka. […] W obliczu narastającego zagrożenia wolności związkowych prawne gwarancje ich respektowania powinny być wzmocnione i rygorystycznie egzekwowane, a nie osłabiane.

Wyrównywanie szans, warunków i ochrona słabszych musi opierać się nie tylko i nie przede wszystkim na podatkach, ale na powszechnym uczestnictwie we władzy i własności.

Źródło: Na krawędzi, Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1997.

strona cytatu
 dodaj ten cytat do ulubionych
Kategorie: polityczne, lewicowe, o wolności

Zajęliśmy się makroekonomią, ale jednocześnie zbyt mały był udział rządu w tworzeniu instytucji, które osłaniają ludzi przed bezwzględnością rynku. W gospodarce rynkowej  –   zwłaszcza takiej, którą lubilibyśmy nazwać społeczną   –  niezbędne są najróżniejsze instytucje wyrównujące szanse, zapewniające równy start, realizujące pewne cele sprawiedliwości społecznej.